Αν ερχόταν κάποιος στη Λάρισα πριν μερικούς μήνες και συνομιλούσε με τους ντόπιους επαγγελματίες, αγρότες και γενικά κατοίκους θα ένιωθε το ήδη τεταμένο κλίμα που υπήρχε απέναντι στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Κλίμα το οποίο συντηρούσαν επιτυχώς το ένα μετά το άλλο σκάνδαλο, είτε αυτό αφορούσε στον ΟΠΕΚΕΠΕ είτε στην υπόθεση των Τεμπών ή στην ακρίβεια κτλ.

Σήμερα και αυτό δε χρειάζεται πλέον ούτε δημοσκόπηση, κυριολεκτικά η Νέα Δημοκρατία δε ψάχνει για υποψήφιους βουλευτές, αλλά ψάχνει για ψηφοφόρους στην περιοχή.

Και για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Αυτή τη στιγμή η Νέα Δημοκρατία και κατ’ επέκταση η Κυβέρνηση, καθώς τουλάχιστον θέλω να πιστεύω, το πενήντα τοις εκατό των κυβερνώντων ανήκουν σε αυτή την ιστορική παράταξη -για τους άλλους χρειάζεται ειδική εφαρμογή για να εντοπίσεις από που και πώς εισήλθαν- δε διαθέτει ούτε τα στελέχη ούτε τη ψυχολογία σε τοπικό επίπεδο όχι να κινητοποιήσει, ούτε καν να αγγίξει το μέσο ψηφοφόρο.

Η τοπική οργάνωση βρίσκεται σχεδόν υπό διάλυση. Δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που είδα κάποια ανάρτηση ή ανακοίνωση από την επονομαζόμενη ΔΕΕΠ, και αγνοώ μέχρι και το οργανόγραμμα της. Αυτά δε συνέβαιναν ποτέ στο παρελθόν, τουλάχιστον επί προεδρίας κ. Χρήστου Καπετάνου υπήρχε ιδιαίτερη δραστηριότητα και τοποθετήσεις για θέματα που αφορούσαν την κοινωνία σχεδόν σε καθημερινή βάση.

Οι βουλευτές, έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο στη συνείδηση του κόσμου και η μόνη λέξη που μπορεί να τους χαρακτηρίσει είναι αυτή της φθοράς ή της αδράνειας.

Για να λέμε και τα πράγματα όπως είναι, τόσο ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος όσο και ο κ. Χρήστος Κέλλας έχουν γράψει αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα στον πολιτικό στίβο σε βαθμό που να θεωρούνται πλέον βετεράνοι της πολιτικής και για πολλούς ξεπερασμένοι από τις ίδιες τις εξελίξεις.

Αυτό φάνηκε εξάλλου και από την υπουργοποίηση του κ. Χρήστου Κέλλα που δεν άφησε και πολλά θετικά δείγματα. Για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε ήταν καπελωμένος από τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης κ. Κωστή Χατζηδάκη, είτε έπεφτε σε λεκτικές γκάφες, με αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις να γλιτώσει τη τελευταία στιγμή το ξύλο από τους παριστάμενους.

Γενικά ο άνθρωπος όσο θέληση και να είχε να προσφέρει, το αντικείμενο δεν ήταν συναφές με την επαγγελματική του πορεία και όντας και σε μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονική στιγμή για την αγροτιά, μάλλον ζημία του έκανε η υφυπουργοποίηση παρά καλό.

Για τον κ. Χρήστο Καπετάνο θα πω πως και αυτός αλλιώς ξεκίνησε, με άλλη διάθεση και αλλού βρίσκεται σήμερα πολιτικά. Ίσως και αυτός να έχει τα χέρια του δεμένα και να μη μπορεί να κάνει πολλά λόγω και του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ που έχει σκεπάσει όλη την περιφέρεια.

Και ποιος άλλωστε θα τολμούσε να πει ή να κάνει το οτιδήποτε σήμερα στη Λάρισα όπου οι αγρότες ειναι με το δάχτυλο στη σκανδάλη μετά και τις οριστικά πετσοκομμένες πιστώσεις της ΑΑΔΕ που στις πιο πολλές περιπτώσεις φτάνουν έως και το 40% κάτω σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Άξιο απορίας είναι δε, όπως μου μετέφερε χαριτολογώντας ένας γνωστός καλλιεργητής της περιοχής, πώς δεν έχουν αρπάξει ακόμα οι αγρότες της Θεσσαλίας τις μαγκούρες και τις γκλίτσες όπως αντίστοιχα κάνανε οι Κρητικοί συνάδελφοι τους με το καλημέρα που ξέσπασε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Προφανώς οι Κρητικοί, επειδή και οι κυβερνητικοί ειναι στην πλειοψηφία τους από Κρήτη, ξέρανε με τι έχουνε να κάνουν και δεν πιάστηκαν και τόσο “κορόιδα“.

Σε αντίθεση με τους δικούς μας εδώ, που νόμιζαν ότι επειδή βγάλανε τα τρακτέρ στους δρόμους για μερικές βδομάδες, θα λύγιζε ο Μητσοτάκης, ο Χατζηδάκης και οι λοιποί και θα άνοιγαν το πορτοφόλι να τους δώσουν αυτά που τους είχαν “τάξει”. Πάνε αυτά..

Μπήκε ο Ιούλιος και οι αγρότες τρίβουν τα μάτια τους με τις πληρωμές που καταβλήθηκαν και αφορούσαν στο…  προηγούμενο έτος, η ΑΑΔΕ δεν μπόρεσε να χειριστεί το θέμα εξ’ ολοκλήρου ή δεν πήρε τις εγκρίσεις που περίμενε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επέστρεψε κάποιες μεγάλες κατηγορίες πληρωμών πίσω στις τοπικές ΔΑΟΚ και η κατάσταση γενικά είναι για γέλια και για κλάματα.

Το πιο ανησυχητικό όμως για τη Νεα Δημοκρατία δεν φαίνεται να είναι πως ο κόσμος ζει με δανεικά και φεσώνει μπακάλικα, μανάβικα, βενζινάδικα, μεταφορικές και όποιον επαγγελματία βρει στο δρόμο του.

Απεναντίας αυτό που φαίνεται να τους ανησυχεί όσο περνάει ο καιρός είναι μήπως όλοι αυτοί που δε φωνάζουν, δεν αντιδρούν και γενικά δεν τους βλέπεις πουθενά όμως το ζουν το δράμα τους, το διπλό τους δράμα, καθώς νιώθουν βιασμένοι από το ίδιο τους το κόμμα, μήπως όλοι αυτοί λοιπόν ξεσπάσουν με τέτοια μανία στις κάλπες που το 41% θα γίνει 23 και 20% και μπορεί και παρακάτω σε επίπεδο Λάρισας, ίσως και στους γύρω νομούς;

Και αν νομίζετε πως όλα αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας αρκεί να σας ενημερώσω πως τις μέρες αυτές που ήμουν στη Λάρισα έκανα καμιά εικοσαριά τηλεφωνήματα τα περισσότερα εξ’ αυτών σε παραδοσιακούς έως σκληροπυρηνικούς νεοδημοκράτες. Το τι άκουσα δεν περιγράφεται, πολλοί εξ’ αυτών μου είπαν περιμένουν το κόμμα Σαμαρά, κάποιοι πως θα πάνε Τσίπρα και ένας δύο το σκέφτονται για Λατινοπούλου ή κάτι άλλο. Βασικά δεν βρήκα Νεοδημοκράτη στη παρούσα φάση να ψηφίζει Νέα Δημοκρατία. Εκτός από κάποιους λίγους “βολεμένους” ας το πω κομψά που δεν μπήκα καν στο κόπο να ρωτήσω. Τώρα, με κορόιδεψαν και οι είκοσι μαζί; Μπορεί.

Μπορεί να ήταν συνεννοημένοι. Αλλά να που βρέθηκα και σε κοινωνικές εκδηλώσεις, πήγα και επισκέψεις σε χωριά, βγήκα στην πόλη, πήγα εδώ, πήγα εκεί.

Ε, η κατάσταση μάλλον χειρότερη ήταν από κοντά παρά από το τηλέφωνο.

Και σε όλα αυτά ήρθε να προστεθεί και το σκάνδαλο με την πρώην βουλεύτρια κ. Στέλλα Μπίζιου που κυριολεκτικά όπως και να το δει κανείς αυτή τη στιγμή είναι σαν να μπήγεις το μαχαίρι στην καρδιά του κόμματος εδώ και να το στρίβεις πέρα δώθε. Υπάρχει κόσμος που κοιτάζει τα βίντεο που έχουν βγει στη φόρα και τα ξανακοιτάζει και δεν μπορεί να το χωνέψει ή δεν τα πιστεύει, λέει πως είναι τεχνητή νοημοσύνη ή κάτι άλλο. Να γελάς και να κλαις μαζί.

Εκεί έχει φτάσει ο ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας σήμερα στη Λάρισα, είναι τόσο απογοητευμένος που κάθε τι που πλέον συμβαίνει τον δυσκολεύει να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα.

Οπότε με αυτά και με αυτά, νομίζω πως εκεί που πρέπει να εστιάσει πλέον η παρούσα Κυβέρνηση -γιατί αρχίζω και εγώ να πιστεύω ,ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά ,τουλάχιστον σε επίπεδο περιφέρειας- είναι μάλλον στην εύρεση ψηφοφόρων και όχι στην εύρεση υποψηφίων βουλευτών.

Δεν νομίζω ότι θα είναι καθόλου εύκολο να γεμίσει το ψηφοδέλτιο της αυτή τη φορά, η κατάσταση μου θυμίζει 2015 ίσως και χειρότερα. Τότε υπήρχε σοβαρή δυσκολία αλλά τώρα υπάρχει άρνηση, φυγή και αποστροφή από την παράταξη. Από σοβαρά και σημαίνοντα στελέχη.

Πρέπει να επαναπροσδιοριστεί κυριολεκτικά σε αυτή τη φάση ποιος είναι ο μέσος ψηφοφόρος, που στοχεύεις και πως τον επαναπροσεγγίζεις, γιατί αν προσπαθήσεις κατεβάζοντας διάφορα απροετοίμαστα ονόματα να ψαρέψεις ψήφους έτσι στα θολά, η τύχη σίγουρα δεν θα είναι με το μέρος σου. Και σε τέτοιες φάσεις η ψήφος της αντίδρασης είναι πολύ πιο ισχυρή από ότι περιμένεις.

Ελευθερία Τζανακούλη
Δημοσιογράφος – Πολιτικός Επιστήμονας MSc