Να αποτελέσει η Θεσσαλία την πρώτη Περιφέρεια ολοκληρωμένης εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα, με εξασφαλισμένους πόρους, σαφείς κανόνες, δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και μετρήσιμα αποτελέσματα, ζητά ο περιφερειάρχης Θεσσαλίας κ. Δ. Κουρέτας. Ο κ. Κουρέτας επισημαίνει ότι η εμπειρία των πλημμυρών, η πίεση στους υδροφορείς, η κρισιμότητα της αγροτικής παραγωγής και η ήδη αναπτυσσόμενη περιφερειακή υποδομή δεδομένων και Πολιτικής Προστασίας καθιστούν τη Θεσσαλία κατάλληλο και αναγκαίο πεδίο εφαρμογής.
H Περιφέρεια Θεσσαλίας είναι η μοναδική Περιφέρεια της χώρας και από τους ελάχιστους φορείς της αυτοδιοίκησης που κατέθεσε συγκροτημένα (μέσω του Περιφερειακού Συμβουλίου και των υπηρεσιών της) σχόλια και εποικοδομητικές προτάσεις στην πρόσφατη διαβούλευση για το Σχέδιο Εθνικής Στρατηγικής για τα Ύδατα. Η Περιφέρεια χαρακτηρίζει θετική τη μετατόπιση του σχεδιασμού από την αποσπασματική αποκατάσταση προς την πρόληψη, την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την αξιοποίηση αξιόπιστων δεδομένων και τη σύγχρονη διακυβέρνηση και ζητά η Στρατηγική αυτή να μετατραπεί σε δεσμευμένο πρόγραμμα εφαρμογής για τη Θεσσαλία. Στις προτάσεις της η Περιφέρεια Θεσσαλίας αναπτύσσει επιχειρησιακό σχεδιασμό για τον Πηνειό, τη λεκάνη του Καλέντζη και τα αστικά ρέματα του Βόλου, σύστημα παρακολούθησης σε πραγματικό χρόνο με μετεωρολογικά και υδρολογικά δεδομένα, καθώς και εργαλεία πρόγνωσης σε συνεργασία με επιστημονικούς φορείς.
Στη Λίμνη Κάρλα προωθείται η αναμόρφωση του αρδευτικού μοντέλου, ενώ έχουν προετοιμαστεί παρεμβάσεις τεχνητού εμπλουτισμού υδροφορέων και λύσεων βασισμένων στη φύση. Οι δράσεις αυτές πρέπει να αναγνωριστούν και να συνδεθούν σε ένα ενιαίο πιλοτικό πρόγραμμα εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής στη Θεσσαλία, με κοινά δεδομένα, σαφή κατανομή αρμοδιοτήτων, μετρήσιμους στόχους και σταθερό μηχανισμό χρηματοδότησης και παρακολούθησης.
Όπως αναφέρεται και στη σχετική απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου «η εμπειρία της Θεσσαλίας από τα διαδοχικά και ακραία πλημμυρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με τη λειψυδρία και την ξηρασία, την υποβάθμιση των υπόγειων υδροφορέων και την αυξημένη έκθεση κρίσιμων υποδομών και παραγωγικών δραστηριοτήτων, αναδεικνύει την ανάγκη η Εθνική Στρατηγική να αποκτήσει σαφή επιχειρησιακό χαρακτήρα».
