Σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή το Σάββατο 2 Αυγούστου ο Λάκης Χαλκιάς, ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνικής παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής. Η οικογένειά του ανακοίνωσε με βαθιά θλίψη την απώλειά του, γνωστοποιώντας ότι η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας θα ανακοινωθούν σύντομα.

Ο Λάκης Χαλκιάς με πολυετή παρουσία στη δισκογραφία και στις ζωντανές εμφανίσεις, συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση και διάδοση της μουσικής παράδοσης της χώρας.

Σε ανακοίνωσή της, η οικογένειά του αναφέρει:

«Η οικογένεια του Λάκη Χαλκιά με οδύνη και θλίψη ανακοινώνει τον θάνατό του. Η ημερομηνία και η ώρα της κηδείας θα ανακοινωθούν σύντομα».

Η μουσική κληρονομιά της οικογένειας Χαλκιά

Ο Λάκης Χαλκιάς, κατά κόσμον Μιχάλης Χαλκιόπουλος, γεννήθηκε στα Ιωάννινα στις 30 Αυγούστου 1943. Ήταν μέλος της τέταρτης γενιάς της ιστορικής μουσικής οικογένειας των Χαλκιάδων και γιος του σπουδαίου κλαρινίστα Τάσου Χαλκιά, συνεχίζοντας μια παράδοση που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη δημοτική μουσική.

Η σχέση του με τη μουσική ξεκίνησε από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Σε ηλικία μόλις επτά ετών άρχισε να ασχολείται ενεργά με το τραγούδι, ενώ παράλληλα ανέπτυξε τις δεξιότητές του ως πολυοργανίστας, παίζοντας κιθάρα, μπουζούκι, λαούτο, τζουρά και ούτι.

Τη «χρυσή» δεκαετία του 1960 (1961-1967), το ταλέντο του τον έφερε στα πάλκα δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου: συνεργάστηκε με μεγαθήρια όπως η Σωτηρία Μπέλλου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ενώ συνυπήρξε με ρεμπέτες-ορόσημα όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Βασίλης Τσιτσάνης. Παράλληλα, δεν ξέχασε ποτέ τις ρίζες του, περιοδεύοντας τα καλοκαίρια με το οικογενειακό συγκρότημα σε παραδοσιακά πανηγύρια και γιορτές της υπαίθρου.

Η περίοδος 1967-1971 τον βρήκε στις ΗΠΑ και τον Καναδά, όπου το καλλιτεχνικό του εκτόπισμα φάνηκε μέσα από τη συνεργασία του με τον παγκοσμίου φήμης ηθοποιό Άντονι Κουίν, σε τηλεοπτική παρουσίαση του «Ζορμπά» (σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη) για δίκτυο του Σακραμέντο της Καλιφόρνιας. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα το 1971, η καριέρα του απογειώθηκε μέσα από τη μνημειώδη συνεργασία του με τον συνθέτη Γιάννη Μαρκόπουλο.

Το 1984 δέχτηκε την πρόταση να μελοποιήσει αποσπάσματα από την «Ιλιάδα» του Ομήρου, ενώ τον ίδιο χρόνο εμφανίστηκε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού με την «Οδύσσεια» του Ν. Καζαντζάκη σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη.