Παρέμβαση στο θέμα των μετώπων της φωτιάς που κατακαίουν τη χώρα, πραγματοποιεί η Βουλευτής και Τομεάρχης Δικαιοσύνης , Θεσμών και Διαφάνειας του ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ, Ευαγγελία Λιακούλη, τονίζοντας για άλλη μία φορά ότι «δεν είναι κανονικότητα η απώλεια πέντε ανθρώπων μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα» και ότι «οι φωτιές δεν σβήνονται το καλοκαίρι , αλλά προλαμβάνονται το χειμώνα» .

Ειδικότερα με τη δήλωσή της η κ Λιακούλη επισημαίνει το εξής:

«Η Ελλάδα ζει ξανά μαύρες μέρες. Η στάχτη και η καταστροφή σκιάζουν απ’ άκρη σε άκρη τη χώρα, αφήνοντας πίσω τους ένα τεράστιο περιβαλλοντικό, κοινωνικό και οικονομικό αποτύπωμα. Από την Αττικοβοιωτία, όπου περισσότερα από 110.000 στρέμματα γης έγιναν στάχτη, μέχρι την Αργολίδα, την Κρήτη, την Κεφαλονιά, την Άρτα και δεκάδες άλλες περιοχές, η πύρινη λαίλαπα αφάνισε δάση, καλλιέργειες, ελαιώνες, κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις και κόπους μιας ζωής, προκαλώντας σοβαρές ζημιές σε κατοικίες και κρίσιμες υποδομές.

Πάνω από όλα, όμως, η πατρίδα μας θρηνεί. Η θλίψη και η οδύνη μας είναι ανείπωτες για τον αδόκητο χαμό πέντε ανθρώπων της πρώτης γραμμής — τριών πυροσβεστών και δύο χειριστών των εναέριων μέσων — που ρίχτηκαν στη μάχη με αυτοθυσία, σε συνθήκες ακραίου κινδύνου, για να προστατεύσουν ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και το φυσικό μας περιβάλλον.

Δεν πρόκειται για στατιστικά μεγέθη ή για αναπόφευκτες “παράπλευρες απώλειες”. Πρόκειται για ανθρώπους της διπλανής πόρτας, για οικογένειες που βυθίστηκαν στο πένθος, για συναδέλφους που έχασαν τα στηρίγματά τους. Εκφράζω τη βαθύτατη συντριβή μου και τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στις οικογένειες και στους οικείους τους. Η σκέψη και η ευγνωμοσύνη μας βρίσκονται αδιάλειπτα δίπλα σε όλους όσοι συνεχίζουν να μάχονται στο πεδίο — πυροσβέστες, πιλότους, εθελοντές, ΕΚΑΒ, Αστυνομία, Ένοπλες Δυνάμεις, Τοπική Αυτοδιοίκηση και πολίτες.

Όμως, την ώρα της μάχης και της προστασίας της ανθρώπινης ζωής, η σιωπή απέναντι στα διαχρονικά ελλείμματα συνιστά ανοχή και συνεπώς,  συνενοχή. Έχουμε χρέος να μιλήσουμε καθαρά:

Δεν είναι —και δεν πρέπει να γίνει ποτέ— “κανονικότητα” να χάνουμε πέντε ανθρώπους της πρώτης γραμμής μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Δεν είναι κανονικότητα να παρακολουθούμε κάθε άνοιξη το ίδιο επικοινωνιακό αφήγημα περί “πλήρους ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού” και κάθε καλοκαίρι να γινόμαστε θεατές των ίδιων τραγωδιών, των ίδιων δομικών κενών, των ίδιων υπερβάσεων αντοχής και των ίδιων τραγικών απωλειών.

Η αλήθεια είναι μία και πρέπει επιτέλους να αποτυπωθεί στην πράξη: Οι φωτιές δεν σβήνονται το καλοκαίρι, αλλά προλαμβάνονται το χειμώνα.

Η πραγματική πολιτική προστασία κρίνεται στην πρόληψη, στον έγκαιρο σχεδιασμό, στη στελέχωση των υπηρεσιών, στη συστηματική διαχείριση των δασών και στην ενίσχυση των μέσων πριν ξεσπάσει η πυρκαγιά — όχι στην εκ των υστέρων διαχείριση της στάχτης και στην εξάντληση της ηρωικής αυτοθυσίας των ανθρώπων της πρώτης γραμμής.

Απαιτείται τώρα η άμεση και πλήρης αποκατάσταση όλων των πληγέντων, η ουσιαστική στήριξη των επιχειρούντων και ένας ριζικός, σοβαρός σχεδιασμός πρόληψης που θα βάλει τέλος σε αυτόν τον ετήσιο εφιάλτη. Η ανθρώπινη ζωή και το μέλλον του τόπου μας δεν αντέχουν άλλη αδιαφορία.»