Την πρόθεση του να τεθεί επικεφαλής της διεκδίκησης για το σύγχρονο πρόγραμμα επιβίωσης της Θεσσαλίας, ζητώντας συστράτευση προκειμένου να αντιμετωπιστεί η απειλή ερημοποίησης του κάμπου που είναι η νέα μορφή «σκλαβιάς» των παραγωγών, εξέφρασε μιλώντας στον φετινό εορτασμό της 116ης επετείου του Κιλελέρ, ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας.

Στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν η Περιφέρεια με τον δήμο Κιλελέρ, ο κ. Κουρέτας κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο του Αγρότη στο Κιλελέρ, αποδίδοντας τιμή στους αγωνιστές του 1910 και  στους αγωνιστές του σήμερα. Ένωσε για μια ακόμη φορά τη φωνή του με τους παραγωγούς που διεκδικούν το μέλλον τους και την αξιοπρέπεια στην επιβίωσή τους.

Ο Περιφερειάρχης ξεκίνησε την ομιλία του κάνοντας αναφορά στις πρόσφατες κινητοποιήσεις: Λίγες εβδομάδες μετά τις τελευταίες κινητοποιήσεις των αγροτών μας στα μπλόκα όλης της χώρας και 116 χρόνια από την ιστορική εξέγερση του Κιλελέρ, βρισκόμαστε σήμερα εδώ για να τιμήσουμε τους αγώνες των θεσσαλών αγροτών για κοινωνική δικαιοσύνη και το δικαίωμα στη γη. Το πνεύμα της εποχής εκείνης και η θυσία των κολίγων δεν χάθηκαν.

Παραμένουν ζωντανά και τα είδαμε πρόσφατα, όταν το τρακτέρ και η αγωνιστικότητα έγιναν ξανά το σύμβολο της αξιοπρέπειας και της διεκδίκησης. Το αίτημα για κοινωνική δικαιοσύνη παραμένει επίκαιρο και παίρνει μια νέα, κατεπείγουσα μορφή. Η γη που κερδήθηκε με αγώνες, κινδυνεύει σήμερα τόσο από τις διαχρονικές αβελτηρίες της πολιτείας, όσο και από τα διαδοχικά φαινόμενα πλημμυρών και ξηρασίας που επιτείνει η κλιματική κρίση. Η Θεσσαλία βιώνει ήδη τις επιπτώσεις ενός σύνθετου προβλήματος, που από υδατικό εξελίσσεται σε περιβαλλοντικό – οικολογικό – κοινωνικό.

Από την “μάχη με το νερό” , στην “μάχη για το νερό“

Στη συνέχεια ο κ. Κουρέτας προχώρησε σε μια αναδρομή στα μεγάλα προβλήματα που διαχρονικά προκαλούσαν τα νερά στη Θεσσαλία και είχαν απασχολήσει τους κατοίκους της από την αρχαιότητα έως την ενσωμάτωση της στο νεότερο Ελληνικό κράτος.

«Οι πρόγονοί μας, μαζί με φωτισμένες ηγεσίες της εποχής, έδωσαν αρχικά την «μάχη ΜΕ το νερό» (δηλαδή την εξυγίανση των εδαφών, των ελών και η κατασκευή των στραγγιστικών). Στα τέλη της δεκαετίας του ΄60 και όταν τελείωνε η πρώτη μάχη, τις δεκαετίες ΄70 – ΄80 άρχιζε η «μάχη ΓΙΑ το νερό», δηλαδή η δημιουργία υδατικών υποδομών και εξασφάλιση νερού για άρδευση των καλλιεργειών τους» δήλωσε.

Η πρώτη μάχη τότε ολοκληρώθηκε με επιτυχία, που όμως αμφισβητήθηκε σοβαρά με τις πρόσφατες πλημμύρες. Η δεύτερη μάχη συνεχίζεται ακόμη στις μέρες μας, όμως η εξέλιξη της δεν προοιωνίζεται ευοίωνη, όπως αποδεικνύεται από τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στην υλοποίηση όλων των αναγκαίων έργων της Θεσσαλίας» τόνισε.

Το σύγχρονο πρόγραμμα επιβίωσης της Θεσσαλίας

Ο κ. Κουρέτας τόνισε πως δεν νοείται τιμή στους αγωνιστές του Κιλελέρ, αν δεν διασφαλίσουμε ότι ο μόχθος του σύγχρονου αγρότη δεν θα πνίγεται στην πρώτη καταιγίδα.

«Τα μεγάλα αντιπλημμυρικά – επικαιροποιημένα σε συνθήκες κλιματικής κρίσης – έργα δεν είναι πολυτέλεια, είναι το σύγχρονο «πρόγραμμα επιβίωσης» της Θεσσαλίας. Η απειλή της ερημοποίησης του κάμπου είναι η νέα μορφή «σκλαβιάς» που αντιμετωπίζουμε. Χωρίς ορθολογική διαχείριση των υδάτων και έργα υποδομής που θα φέρουν το νερό εκεί που υπάρχει ανάγκη, η αγροτική παραγωγή θα μαραζώσει. Μετά τις καταστροφές που βιώσαμε από τις διαδοχικές πλημμύρες και τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα λειψυδρίας, η έννοια της ανθεκτικότητας των υποδομών δεν είναι πλέον θεωρία, αλλά όρος επιβίωσης. Δεν αρκούν οι αποζημιώσεις, αλλά απαιτούνται έργα που θα αντέχουν στον χρόνο και στα ακραία φαινόμενα. Το εμβληματικό περιβαλλοντικό  έργο της Κάρλας, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Χωρίς έναν ενισχυμένο Πηνειό και την ορθολογική διαχείριση των υδάτων, ο ταμιευτήρας που αποτελεί πνεύμονα για την περιοχή θα στερέψει, οδηγώντας σε ερημοποίηση. Η ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου και η κατασκευή των μεγάλων φραγμάτων στη Σκοπιά, στην Πύλη και στο Μουζάκι αποτελούν τη μόνη εγγύηση για τη σωτηρία του υδροφόρου ορίζοντα.

Θωράκιση της παραγωγής με σύγχρονες υποδομές

Ο Δημ. Κουρέτας ανέφερε πως «σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτική η ανάγκη για συσπείρωση και ομογενοποίηση των διεκδικήσεων μας. Όλοι οι φορείς της Θεσσαλίας – Αυτοδιοίκηση, Επιμελητήρια και Αγροτικοί Σύλλογοι – οφείλουμε να μιλήσουμε με μία φωνή. Το υδατικό και περιβαλλοντικό πρόβλημα είναι κοινό και η λύση του απαιτεί κεντρικό, εθνικό σχεδιασμό.Όπως τότε οι πρόγονοί μας ενώθηκαν παραμερίζοντας τον φόβο, έτσι και σήμερα οφείλουμε να διεκδικήσουμε με μια φωνή: Θωράκιση της παραγωγής με σύγχρονες υποδομές. Στρατηγικό σχεδιασμό για το νερό, ώστε η Θεσσαλία να μπορεί να παραμείνει ένας παραγωγικός κάμπος. Σεβασμό στους ανθρώπους της υπαίθρου που παραμένουν στις επάλξεις κάτω από αντίξοες συνθήκες και διεκδικούν το δικαίωμα να συνεχίσουν να καλλιεργούν τη γη που κέρδισαν με το αίμα τους οι πρόγονοί τους.

Ως Περιφέρεια διεκδικούμε μια Θεσσαλία ανθεκτική, κοινωνικά συνεκτική και ικανή να θρέψει τις επόμενες γενιές με ασφάλεια. Διεκδικούμε όλα τα απαιτούμενα έργα, ένα αξιόπιστο σχεδιασμό με  εξασφαλισμένη χρηματοδότηση και μια πολύ καλή συνεργασία μεταξύ των φορέων της γενικής κυβέρνησης, της Περιφέρειας και των Δήμων. Στην προσπάθεια για το σημαντικό αυτό ζήτημα,  δηλώνω πως εκ μέρους της Θεσσαλίας θα τεθώ επικεφαλής  και προτίθεμαι να αναλάβω οποιαδήποτε πρωτοβουλία απαιτηθεί, ώστε να μην χαθεί άλλος πολύτιμος για την Θεσσαλία χρόνος. Το σημερινό μήνυμα πρέπει να είναι : «ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ – ΕΝΑ ΠΛΑΝΟ»

Το Κιλελέρ μας διδάσκει ότι τίποτα δεν χαρίζεται. Η ενότητά μας είναι η δύναμή μας. Με το βλέμμα στην ιστορία και το χέρι στον μόχθο, συνεχίζουμε τον αγώνα για τη γη, το νερό και τη ζωή μας , κατέληξε ο κ. Κουρέτας.