Ένα χωροκατακτητικό είδος γιγάντιας αράχνης, γνωστή ως Jorο, αποικίζει γρήγορα μεγάλο μέρος των Ηνωμένων Πολιτειών από την άφιξή της το 2014.
Ιθαγενής στην Ασία και με θηλυκά ικανά να φτάσουν έως και τα 8 εκατοστά σε άνοιγμα φτερών – που ισοδυναμεί με το μέγεθος ενός ανθρώπινου χεριού – η Jorο έχει κίτρινο χρώμα με μπλε και κόκκινες ρίγες.
Η ικανότητά της να προσαρμόζεται σε διαφορετικά περιβάλλοντα, συμπεριλαμβανομένων πόλεων, αυτοκινητοδρόμων και κατοικημένων περιοχών, ευνόησε την επέκτασή της.
Αυτά τα αραχνοειδή, που έχουν ήδη εντοπιστεί σε πολιτείες όπως η Τζόρτζια, η Νότια Καρολίνα, το Τενεσί και το Μέριλαντ, πολλαπλασιάζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό και εκτοπίζουν τα αυτόχθονα είδη.
Αν και έχουν δηλητήριο, οι επιστήμονες και οι αρχές επιβεβαιώνουν ότι δεν αποτελούν πραγματικό κίνδυνο για ανθρώπους ή κατοικίδια.
Ωστόσο, η κύρια ανησυχία δεν έγκειται στην τοξικότητά του, αλλά στις συνέπειες που προκαλεί η εισβολή της στα αστικά και αγροτικά οικοσυστήματα.
Αν και είναι ειδικοί σε αστικά περιβάλλοντα, η αξιοσημείωτη ικανότητα διασποράς τους χρησιμοποιεί έναν μηχανισμό που ονομάζεται αερόστατο: τα νεογνά δημιουργούν μεταξωτές κλωστές για να κινούνται στον αέρα, γεγονός που εξηγεί τον γρήγορο αποικισμό τους σε αστικές και αγροτικές περιοχές, ακόμη και σε μακρινές αποστάσεις από τις αρχικές εστίες.
Η αράχνη Jorο, της οποίας η επιστημονική ονομασία είναι Trichonephila clavata, είναι εγγενής στην Ιαπωνία, την Κίνα, την Κορέα και την Ταϊβάν. Η τυχαία άφιξή του στις Ηνωμένες Πολιτείες αποδίδεται στη θαλάσσια μεταφορά φορτίου από την Ασία, αρχικά στην πολιτεία της Τζόρτζια.
Οι πρώτες καταγραφές είναι από το 2014 και έκτοτε, η πρόοδός του έχει τεκμηριωθεί από πανεπιστήμια και εντομολόγους σε πολιτείες όπως η Νότια Καρολίνα, η Βόρεια Καρολίνα, το Τενεσί και το Μέριλαντ.
Πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι οι πληθυσμοί Jorο στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Το φαινόμενο αυτό αποδίδεται στον υψηλό μεταβολισμό τους, στην ανοχή στο κρύο και στον γρήγορο κύκλο ζωής τους.
Τα θηλυκά χτίζουν μεγάλους ιστούς διαμέτρου έως 3 μέτρων, ορατούς σε κήπους, μονοπάτια και προαστιακές περιοχές.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι η κανιβαλιστική συμπεριφορά τους: μετά το ζευγάρωμα, είναι πιθανό τα θηλυκά να φάνε τα αρσενικά, φαινόμενο που τεκμηριώνεται τόσο στην πατρίδα τους όσο και στις πρόσφατα αποικισμένες περιοχές.
Οι επιστημονικές προβλέψεις δείχνουν ότι η Jorο θα συνεχίσει να επεκτείνεται στη Βόρεια Αμερική και θα μπορούσε να φτάσει στον Καναδά. Η ανοχή τους στο κρύο, η αναπαραγωγική ικανότητα και η εύκολη προσαρμογή εμποδίζουν τις προσπάθειες περιορισμού.
Οι ερευνητές και οι περιβαλλοντικές αρχές επιμένουν στη διατήρηση της παρακολούθησης και στη μελέτη νέων στρατηγικών διαχείρισης για τον περιορισμό των επιπτώσεων στη βιοποικιλότητα.
