Εκτενές αφιέρωμα στον νέο πρόεδρο του Eurogroup, τον Έλληνα υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκο Πιερρακάκη, υπό τον τίτλο «Κυριάκος Πιερρακάκης μία βαθιά ευρωπαϊκή ιστορία» (Kyriakos Pierrakakis, a profoundly European story).
«Η Ευρώπη δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό της να είναι απαισιόδοξη, δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup, Έλληνας υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, κατά την έναρξη του 2026», σημειώνεται στην εισαγωγή του σχετικού αφιερώματος. Όπως προσθέτει ο κ. Πιερακάκης η Ευρώπη δεν μπορεί όμως ούτε να είναι υπερβολικά επιεικής, γιατί μέσα σε αυτές τις παγκόσμιες αναταράξεις «οφείλουμε να δράσουμε με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποφασιστικότητα».
Όπως σημειώνεται στο ίδιο αφιέρωμα, 43χρονος Κυρ. Πιερρακάκης, με σπουδές στο Harvard και το MIT και με καταβολές στην ελληνική σοσιαλδημοκρατία -ήταν ένας από τους διαπραγματευτές με την ευρωπαϊκή τρόικα την περίοδο της διακυβέρνησης συνασπισμού κομμάτων στην Αθήνα- και με πορεία ως υπουργός σε κεντροδεξιά κυβέρνηση, ανήκει σε μια γενιά που σμιλεύτηκε από μια υπαρξιακή κρίση. Και, όπως λέει, όταν βρίσκεσαι σε ένα τέτοιο αδιέξοδο, είτε υποκύπτεις είτε ανακαλύπτεις «τη δύναμη της ανθεκτικότητας, το κόστος του εφησυχασμού, την αναγκαιότητα των μεταρρυθμίσεων, τη στρατηγική σημασία της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης».
Αυτές είναι οι λέξεις που χρησιμοποίησε ο Πιερρακάκης στην επιστολή με την οποία εξηγούσε και αιτιολογούσε την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Eurogroup για τα επόμενα δυόμισι χρόνια, προσθέτοντας και άλλες, ριζοσπαστικές λέξεις που αλλάζουν την οπτική: «Η ιστορία μας», εννοώντας την ιστορία της Ελλάδας, «δεν είναι μόνο εθνική, είναι βαθιά ευρωπαϊκή».
Όπως σημειώνει το ίδιο δημοσίευμα, η ελληνική κρίση που λίγο έλειψε να οδηγήσει τη χώρα εκτός Ευρώπης και στη διάλυση της Ευρωζώνης, λίγο πριν φτάσει το Brexit, ύστερα από δέκα χρόνια μοιάζει όχι μόνο με μια ιστορία λύτρωσης, αλλά και με μια ιστορία φιλοευρωπαϊκής επιμονής, αντίθετης προς τις φυγόκεντρες δυνάμεις που αποδομούν από τα μέσα αυτό το προπύργιο δικαιωμάτων, ελευθερίας και ευημερίας που αποκαλούμε Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ένας από τους πιο γνωστούς προκατόχους του κ. Πιερρακάκη, ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος σήμερα λειτουργεί ως καταλύτης πολλών αντιευρωπαϊκών τάσεων, είχε πει πριν από δέκα χρόνια ότι το Eurogroup ήταν ένας τόπος ψυχοπαθών: από αυτό το όργανο τότε έβγαιναν μόνο κακά νέα για την Ελλάδα, επώδυνες εντολές και προειδοποιήσεις που εκλαμβάνονταν ως προσβολή.
Σήμερα ο κ. Πιερρακάκης ηγείται του Eurogroup. Κέρδισε την πρόκληση με τη στήριξη εκείνης της Γερμανίας που τότε ήταν έτοιμη να αποβάλει την «ανεύθυνη» Ελλάδα προκειμένου να διατηρήσει τη δημοσιονομική αυστηρότητα (και να διδάξει ένα μάθημα στους σπάταλους του Νότου). Διατηρεί το χρέος της χώρας υπό έλεγχο, υπερηφανεύεται για το πρωτογενές πλεόνασμα και τα δημοσιονομικά αποτελέσματα που ξεπερνούν κατά πολύ τις προσδοκίες, και μιλά για ανθεκτικότητα και αισιοδοξία χωρίς κανείς να μπορεί να του πει: πόσο αφελής.
Όπως καταλήγει το ίδιο δημοσίευμα: Η Ευρωπαϊκή Ένωση μοιάζει διαρκώς έτοιμη να διαλυθεί, συγχέει τους συμβιβασμούς με τη στρατηγική, νιώθει να ασφυκτιά από την αμερικανική αποστασιοποίηση και τη ρωσική απειλή. Κι όμως, ξέρει και να επιλέγει έναν ηγέτη όπως ο Πιερρακάκης, που μιλά για «ευρωπαϊκούς πρωταθλητές» οι οποίοι υπερπηδούν τα εθνικιστικά και προστατευτικά εμπόδια με ένα μόνο άλμα, που συνδυάζει τη νεωτερικότητα και την καινοτομία με τη φιλελεύθερη παράδοση της ηπείρου, που μιλά για ανταγωνιστικότητα με λάμψη στα μάτια – σύμβολο μιας αναγέννησης που όλοι θεωρούσαν αδύνατη, αλλά που είναι κι αυτή, πάνω απ’ όλα, βαθιά ευρωπαϊκή.
