Λίγο μετά τον ντόρο που προκλήθηκε με τη διαφωνία του γιου του Μάνου Χατζιδάκι να συμπεριληφθούν τα τραγούδια του συνθέτη σε παγκόσμια περιοδεία της Νατάσσας Μποφίλιου και του Γιάννη Χαρούλη, η οποία τελικά ακυρώθηκε, θα πραγματοποιηθεί μια εντός Ελλάδος συναυλία με δύο σημαντικά έργα του, στις 18 Φεβρουαρίου,  στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, με βασικό ερμηνευτή τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, την καλλιτεχνική διεύθυνση της οποίας υπογράφει ο Γιώργος Χατζιδάκις.

Κατά τη διάρκεια της μουσικής αυτής βραδιάς θα παρουσιαστούν ο αριστουργηματικός «Μεγάλος Ερωτικός» με ερμηνευτές τον Αλκίνοο Ιωαννιδη και την Μαρία Κωστράκη και οι «Δεκαπέντε Εσπερινοί», σε μουσική διεύθυνση Λουκά Καρυτινού και με τη συμμετοχή της Μικτής Χορωδία Θεσσαλονίκης.

Ο Μάνος Χατζιδάκις είχα γράψει για τα δύο αυτά έργα: «Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι ένας λαϊκός Θεός που ζει στην φαντασία μας απ’ τη στιγμή που γεννιώμαστε ίσαμε να πεθάνουμε, όμορφος, εφηβικός και αδιάκοπα ζωντανός. Ο Μεγάλος Ερωτικός δεν φοράει γραφικά τοπικά ρούχα. Φοράει δικά του που συνθέτουν δύσκολους συνδυασμούς ήχων, ανάλαφρων χρωμάτων και ποιητικών ονείρων. Δεν περιέχει μηνύματα που εύκολα τα σβύνουν οι βροχές. Δεν αντιστέκεται.

Από άσματος άρχεσθαι
και επί των μελισμάτων αυτού

συγκλίνατε τας κεφαλάς ομού
και άδετε μετ’ εμού.

Η σειρά που ακολουθούν τα ποιήματα αυτά των Ελλήνων ποιητών, σχηματίζει έναν αδιάσπαστο κύκλο τραγουδιών, μια λειτουργία για τον Μεγάλο Ερωτικό – κάτι σαν τους εσπερινούς Αγίων σ’ ερημοκκλήσια μακρινά, με την συμμετοχή φανταστικών αγγέλων, εραστών, παρθένων και εφήβων. Είναι μια λιτανεία περίεργη όμως και τόσο φυσική, στην εσωτερική κι απόκρυφη ζωή μας.

…Ο Μεγάλος Ερωτικός είναι μια σειρά από λαϊκά τραγούδια, που γράφτηκαν πρώτ’ απ’ όλα για να επικοινωνήσω εγώ ο ίδιος με όλα τα ελληνικά πρόσωπα που αγαπώ βαθειά, αυτά που γνώρισα, αυτά που θα γνωρίσω κι αυτά που δεν θα μπορέσω ποτές μου να γνωρίσω. Κι ακόμη, μές’ απ’ αυτά, να ενωθώ με την ψυχή του τόπου μου σε μια λειτουργία αθάνατη, ερωτική κι ελληνική».

«Εσπερινός, σημαίνει ευλάβεια Ήλιου, καθώς γυρίζει ευαίσθητος μέσα στην πόλη, γεμάτος από τις αναμνήσεις των ετών, που τέλος γέρνει στο πλάι ν’ αποκοιμηθεί, αφήνοντας τριγύρω του ηχώ φωτός, αποκαλυπτικές διαθέσεις και μια λεπτότατη ευωδιά αγάπης. Με Δεκαπέντε Εσπερινούς συλλέγω την σκορπισμένη ευαισθησία μου και σας την παραδίδω έτσι όπως γεννήθηκε, στ’ αληθινό της βάθρο, εκεί που οι έμποροι δε θα μπορούν να της χαλάν την όψη. Όλοι οι «Εσπερινοί» χαρίζονται στον γυιό μου, που αρχίζει τώρα να μετράει τον κόσμο».